Gdzie na Malediwach można spotkać manty?
Atol Ari
Najlepsze miejsce do obserwacji ryb pelagicznych w regionie! Odsłonięte szczyty Atolu Ari i głębokie kanały przyciągają manty, rekiny wielorybie i ławice młotów. Silne prądy oznaczają, że nurkowanie tutaj nie jest najlepsze dla nowicjuszy, jednak doświadczeni nurkowie będą zachwyceni głębszymi nurkowaniami dryftowymi, w wielkich ławicach ryb. Maaya Thila opada do głębokości 32 metry, a na jej ścianach znajdziemy ślimaki nagoskrzelne i frogfishe. Wyjątkowe nurkowisko zwane Fish Head jest pokryte czarnym koralem i usiane nawisami, szczelinami i kawernami, pełnymi lucjanów. Wokół atolu Ari znajdują się setki ekscytujących miejsc, a że jest łatwo dostępny, jest popularnym nurkowiskiem i spotkamy tu wiele łodzi nurkowych..
Atol Vaavu
Centralnie położony atol Vaavu jest doskonałym miejscem dla początkujących. Zrobimy tu spokojne nurkowania dryftowe nad płytkimi kanałami i pełnymi kolorów rafami . Rafa Vattaru oferuje relaksujące nurkowanie z niewielkimi rekinami rafowymi, podczas gdy rekiny białopłetwe często patrolują pinakle kawałek dalej.
Miyaru Kandu na północnym wschodzie, to trudniejsze miejsce, z silniejszymi prądami, które przepływają przez kanał obok jaskiń pokrytych lasem korali. W oddali przepływają często rekiny młoty. Orlenie i napoleony są tu bardzo powszechne, a szczęściarze natkną się na manty.
Atol Faafu
Szczycący się różnorodnością miejsc do nurkowania i kilkoma dziewiczymi rafami, Faafu Atoll oferuje coś dla każdego poziomu umiejętności. Głębokie kanały z silnymi prądami przez cały rok przyciągają manty i okazjonalnie rekiny wielorybie, a miejsca takie jak Jumping Jack charakteryzują się licznymi zatopionymi szczytami, porośniętymi jasnymi koralowcami. Repeater’s Paradise to płytkie, osłonięte miejsce z koralowymi ogrodami, z przebogatym światem makro. Manta Point to z kolei liczne stacje czyszczące, które przyciągają manty, żółwie i rekiny wielorybie do łagodnie opadającej rafy.
Atol Meemu
Tak jak pobliski atol Faafu, atol Meemu dostarcza nurkom fascynujących wrażeń. W jego głębokich wewnętrznych rafach płyną prądy, które sprzyjają rozwojowi zdrowego ekosystemu koralowego. Rozmaite stacje czyszczące na całej rafie przyciągają uwagę mant, a przepływające wśród koralowców tuńczyki, barrakudy oraz imponujące wargacze napoleońskie wzbogacają tę malowniczą scenerię. Shark’s Tongue to wymagające miejsce z dużymi głowami koralowców. Wśród formacji koralowych można dostrzec ławice chirurgów i lucjanowatych, a także rekiny rafowe szare i srebrnopłetwe.
Atol Dhaalu
Życie morskie wokół atolu Dhaalu jest różnorodne i wyjątkowe, z kilkoma niezwykłymi gatunkami żyjącymi wokół szerokich kanałów tego rejonu. Wewnątrz laguny jaskinia Lohi Island to nurkowanie dryftowe, podczas którego obejrzymy wielkie wachlarze gorgonii i potężne gąbki w nawisach wokół wejścia do jaskini. Można tu zobaczyć mobule i frogfishe, a także kilka rodzajów błazenków.
Na północnym zachodzie duże kolonie anemonów pokrywają cały brzeg wewnętrznej rafy, podczas gdy przeciwległa ściana jest zamieszkana przez wiele gatunków muren, w tym muren olbrzymich. Fotografowie mają tu okazję „ustrzelić” ryby liście!
Atol Thaa
Atol Thaa charakteryzuje się niesamowitą topografią i imponującymi ogrodami koralowymi. Najlepsze miejsca charakteryzują się silnymi prądami, głównie nurkujemy wzdłuż stoków ze stromymi spadkami, pokrytymi gorgoniami i miękkimi koralowcami. Głęboka ściana Ogrodu Gorgonii zanurza się na głębokość 40 metrów, a manty i żółwie mijają nas w szybko płynącej wodzie. W Dutch Divide nurkowie mogą sprawdzić się w trudnych prądach i wirach. Bardziej odpowiedni dla początkujących jest Karaibski Ogród, położony w osłoniętym miejscu z niewielkim prądem i fascynującymi nurkowaniami na głębokości 12-15 metrów. Na plateau można znaleźć obfity świat makro, a wokół nas będą krążyć ciekawskie rekiny białopłetwe.
Atol Laamu
Łagodne prądy i płytkie korytarze sprawiają, że Laamu Atoll idealnie nadaje się dla nowicjuszy lub tych, którzy chcą się zrelaksować podczas łagodnego dryfowania przez egzotyczne ogrody koralowe. Wśród małych podwodnych wysp znajdziemy mnóstwo rekinów rafowych i płaszczek, podczas gdy manty często można zobaczyć w dobrze widocznych ujściach kanałów.
Popularnym miejscem jest Fushi Kandi, 50-metrowy dryf wzdłuż 820-metrowej tętniącej życiem rafy, na której mieszkają liczne barrakudy i młode wargacze napoleońskie. Podobnie Hithadhoo Corner biegnie łagodnie opadającym kanałem, gdzie manty gromadzą się na stacjach czyszczących na południowym krańcu atolu.
A teraz trochę informacji o mantach!
Manty rafowe (Mobula alfredi) osiągają „rozpiętość” ok. 4 metry, a oceaniczne (Mobula birostris) nawet 7 metrów!
Jeśli planujecie wyprawę na Malediwy, na pewno natkniecie się na manty podczas żerowania. Oto wszystko, co fajnie byłoby wiedzieć na temat zwyczajów żerowania mant 
Manty wcinają plankton, krewetki, kryl, meduzy, małe rybki. Jak się jest takim dużym, a je się małe rzeczy, trzeba jeść ciągle. I stosować rozmaite strategie.
Manty płyną przez wodę z szeroko otwartymi otworami gębowymi, a swoje płetwy cefaliczne (o kształcie łyżek) trzymają rozwinięte, aby skierować do pyska wodę bogatą w plankton. Często widzimy wiele wariacji tego zachowania, zarówno w pozycjach jaki przyjmują, jak i w strategiach grupowych. Oto niektóre z głównych sposobów:
1. Żerowanie na powierzchni
Często, zwłaszcza po okresie deszczowym, plankton gromadzi się na powierzchni wody. Wtedy manty ustawiają się tak, aby otwór gębowy znajdował się tuż poniżej powierzchni wody, a następnie płyną z otwartymi płetwami cefalicznymi. Po kilku metrach zanurzają się na chwilę, obracają o 180 stopni i płyną w przeciwnym kierunku.
2. Żerowanie z przewrotką;)
Niektóre manty wykonują salta podczas żerowania. Te, które potrafią to robić, wykonują kilka 360-stopniowych, ciasnych obrotów, zanim ostatecznie przerwą pętlę i wrócą do normalnego żerowania.
3. Żerowanie w „kluczu”
Czasem widzimy kilka mant łączących się w grupę. Ustawiają się poziomo, głowa – ogon, i płyną razem, podobnie jak stado ptaków latających w formacji „V”, ustawiają się nieco wyżej lub niżej od osobnika przed nimi.
4. Żerowanie „na grzbiecie”
Kiedy większa manta, zazwyczaj samica, żeruje, niektóre mniejsze samce zbliżają się do niej i płyną dokładnie nad jej grzbietem. Synchronizują nawet ruchy swoich płetw piersiowych z większą mantą, wyglądając jakby się do niej przyczepiały. Czasami można zobaczyć nawet do 4 manty ułożone w ten sposób, ale „przyczepka” zostaje przerwana, gdy najniższa manta zmienia kierunek. Ta metoda pozwala im żerować na różnych wysokościach w warstwach wody. Ten sposób żerowania obserwowano tylko u Mobula alfredi.
5. Żerowanie „cyklonowe”
Najbardziej imponującym widowiskiem dla nurków jest żerowanie w formie wiru, które występuje tylko w kilku miejscach na świecie (najbardziej znane to Zatoka Hanifaru). Żerowanie cyklonowe polega na tym, że grupa nawet 150 mant łączy się razem. Początkowo żerują w łańcuchu, powoli krążąc, aż utworzą dużą formację, a w miarę dołączania kolejnych mant, formacja ta rośnie, tworząc podwodny wir. Te „cyklony” mogą mieć nawet 15 metrów szerokości i trwać do 60 minut!
