rezerwacje@nautica.pl 12 626 00 36 wew. 12, pon-pt godz. 9-17
Top
 

Miejsca nurkowe na wyspie Vis


W okolicach wyspy Vis pokażemy Ci wraki statków, samolotów, amfory greckie i rzymskie, jaskinie i kawerny podwodne. Do tego bogaty świat zwierząt: gorgonie, langusty, skorpeny, mureny, ośmiornice, ślimaki nagoskrzelne, kraby i mątwy.
Zapraszamy do naszej bazy!
Image

Pobierz aplikację mobilną NurkoViska,

która prezentuje 25 popularnych nurkowisk na wyspie Vis w Chorwacji, na których zanurkujesz z naszą bazą Nautica Vis. Aplikacja umożliwi Ci zdobywanie odznak za nurkowania z naszą bazą oraz za udział w naszych kursach i imprezach około-nurkowych. Dowiedz się więcej o aplikacji NurkoViska

Hellenistic Port

W zachodniej części Zatoki Viškiej w IV wieku p.n.e. Grecy założyli Issę – swoją pierwszą kolonię na terenie Dalmacji. Powstałe miasto się rozwijało, a na wprost miejsca, w którym dzisiaj mieści się centrum nurkowe Nautica Vis, zlokalizowano port.

Hellenistic Port - więcej informacji

Wyspa Host

Min. stopień: OWD/P1

W okolicy wyspy Host zatonęły dwie drewniane rzymskie jednostki z II w. p.n.e. Na dnie pozostały ich ładunki w postaci skorup amfor – glinianych naczyń do przechowywania i transportu między innymi wina i oliwy.

Wyspa Host - więcej informacji

Amfory

Stanowisko archeologiczne na wschód od zatoki viskiej, miejsce zatonięcia rzymskiego statku handlowego datowane na ok II wiek p.n.e. Szczątki naczyń znajduje się przy brzegu niewielkiej wysepki Host, na głębokości od 9 do 25 metrów.

Amfory - więcej informacji

Wrak holownika Ursus

W odległości około 4 mil morskich od portu w Visie, w pobliżu przylądka Stončica, w wyniku działań wojennych zatonął w 1941 roku holownik Ursus.
Holownik o długości 35 m pochylony jest dziobem w dół, spoczywającym na piaszczystym dnie na głębokości 55m. Nurkowanie zaczynamy od części rufowej, na 45 metrach.

Wrak holownika Ursus - więcej informacji

Pločica

Na północno-zachodnim skraju Visu, kilkaset metrów na południe od latarni morskiej na półwyspie Stončica na wysokość kilku metrów z morza wyrasta niewielka wysepka – Pločica. Pod wodą Pločica skrywa różnorodne i bogate życie, w tym jeden z najpiękniejszych w wodach wokół Visu ogród żółtych gorgonii.

Pločica - więcej informacji

Greben

Wysepka Greben, długa na około 650 m, skrywa pod wodą tyle rozmaitości, że można by przy niej zorganizować cały tydzień nurkowy. Część północna to tak zwany plac zabaw.

Zobacz więcej

Wrak samolotu B-24 Liberator

Wrak samolotu B-24 Liberator Tulsamerican spoczywa na dnie w pobliżu wysepki VeliParžanj. W pobliżu kadłuba znajduje się blok betonowy, do którego prowadzi lina opustowa. Kadłub zalega na głębokości 40 m.

Zobacz więcej

Wrak parowca Brioni

W lutym 1930 roku statek, przewożący tytoń i wino, wypłynął ze Splitu w swój ostatni rejs. W warunkach bardzo słabej widoczności Brioni uderzył o przylądek wysepki Ravnik. Statek spoczywa na piaszczystym dnie, w najpłytszym miejscu na wraku można znaleźć głębokość 38 m, w najgłębszym miejscu 65 m. Pięknie zachowany, obficie porósł żółtymi gąbkami.

Zobacz więcej

Zielona Grota (Zelena Splija)

W okolicy wyspy Vis znajdują się dwie aktywnie promowane wśród turystów jaskinie, do których można do nich wpływać łodziami. Zielona Grota, położona na wyspie Ravnik, jest większa od Błękitnej Jaskini, a nazwę bierze od wypełniania się szaramagdowozielonym kolorom w efekcie wpadania promieni słonecznych przez niewielki, sztucznie wydrążony w czasach wojennych, otwór w suficie.

Zobacz więcej

Wrak bombowca B17

Wrak bombowca B-17 na wyspie Vis to najsławniejsze miejsce nurkowań technicznych na całym Adriatyku. Jest to również najlepiej zachowany wrak tego samolotu na świecie. Opadając w dół, możemy zobaczyć spoczywający na głębokości 68m-72m samolot już z poziomu 30 metrów.

Bili Bok

Nazwa plaży Bili Bok oznacza biały brzeg i odnosi się do tego, że podczas pełni księżyca jasne skały tak intensywnie odbijają światło, że na całym półwyspie jest niemal jasno jak w dzień. Najpiękniejsze fragmenty Bili Bok skrywa pod wodą.

Gaće

W tym miejscu pionowe ściany wyspy wspierają się na potężnych filarach. Chorwaci widzą w nich coś na kształt spodni i nazywają to miejsce gaćami. Mimo że nurkowanie przy Gaćach ma charakter dryftowy, to jest odpowiednie dla początkujących nurków – morze w tym miejscu rzadko jest wzburzone.

Velika Špilja

Velika špilija to po chorwacku po prostu “wielka grota”, co doskonale oddaje charakterystykę tego miejsca. To miejsce nurkowe znajduje się na południowej stronie wyspy, w jednej z niewielkich zatoczek w połowie drogi między cyplem Stupišće, a Gaciami.

Zobacz więcej

Wrak parowca „Vassilios” T

Ten mierzący 104 m długości parowiec uderzył w skały i skończył rejs na stoku po zachodniej stronie wyspy Vis. Wrak leży na lewej burcie. Sterburta w części dziobowej rozpoczyna się na głębokości 22 m. Duże wrażenie robią dotykające dna maszty, obficie porośnięte żółtymi i pomarańczowymi gąbkami. a

Zobacz więcej

Wrak parowca Teti

Wrak 72-metrowej jednostki rozpoczyna się już na głębokości 10 m. Część położona płycej jest bardziej zniszczona przez fale. Głębiej wrak jest zdecydowanie lepiej zachowany. Jego flagowym elementem jest znajdujące się na rufie porośnięte żółtymi i fioletowymi gąbkami zapasowe koło sterowe.

Zobacz więcej

Wrak kutra Fortunal

Drewniany statek rybacki został zbudowany w 1955 roku. 10 kwietnia 1997 roku Fortunal po całej nocy wracał z połowów do portu w Visie. Leży na piaszczystym dnie na głębokości ok. 42 m. Jest lekko przekrzywiony na lewą burtę, a odkąd maszt przewrócił się na bok, jego najwyższy punkt znajduje się na głębokości 37 m.

Zobacz więcej

Oključna

Przez północną część wyspy Vis prowadzi szutrowo-kamienista droga, którą można dojechać do opuszczonej wsi Oključnej, a stamtąd terenowym samochodem zjechać do (jednej z niewielu w tej części wyspy) zatoki noszącej tę samą nazwę. W zatoce znajduje się betonowy pirs, przy którym mogą cumować łodzie. Nurkowanie w tym miejscu może zatem odbywać się zarówno z brzegu jak i z łodzi. Ze względu na osłonięcie od otwartego morza daleko wysuniętym półwyspem w zatoce morze zwykle jest bardzo spokojne, czyniąc ją idealną na spędzanie przerw powierzchniowych między nurkowaniami, a także dla nurkowania osób z niewielkim doświadczeniem.
Nurkowanie zwykle rozpoczyna się i kończy przy betonowym pirsie i prowadzi się je wpierw wzdłuż zachodniego brzegu zatoki, wzdłuż którego można również wracać lub przepłynąć nad dnem i wrócić do brzegu lub łodzi wzdłuż wschodniego wybrzeża. Początkowo na płyciźnie nurkowie mogą obserwować rozmaite małe krabiki żyjące w muszelkach pozostałych po niewielkich ślimakach, kolorowe rozgwiazdy, barweny przeczesujące piaszczyste dno w poszukiwaniu pokarmu, a także wypatrywać ośmiornic, by po chwili dopłynąć do ścianki. Pionowa ścianka ciągnie się od powierzchni do głębokości około 8 m. We wnękach kryją się skorpeny, a po szacie porastającej ścianę przemieszczają się wieloszczety wędrujące. Po niespełna 20 minutach spokojnego nurkowania dopływa się do największej atrakcji miejsca – leżącego na głębokości 14 m fragmentu skrzydła samolotu bombowego B-24.
W czasie II wojny światowej nie jeden bombowiec skończył w wodach Adriatyku w okolicy strategicznej wyspy Vis. Część z nich dzisiaj stanowi atrakcyjne miejsca nurkowe, część jeszcze nie została odnaleziona. Wraki bardzo często odkrywane są przez rybaków, których sieci zahaczają się o nienaturalnie występujące elementy na dnie morza. Taka sieć zaplątała się również na wraku bombowca leżącego na północ od Visu, w efekcie czego fragment skrzydła został przez rybaków przywleczony do zatoki Oključnej.

Zobacz więcej

Gradac

Północne wybrzeże wyspy Vis to wysokie ściany skalne, niemal pionowo wznoszące się nad morzem. W okolicy zatoki Gradac najwyższy szczyt ma wysokość 105 m n.p.m., a nachylenie terenu w tym miejscu nierzadko przekracza 30°. Surowości temu fragmentowi wybrzeża dodaje również północna ekspozycja stoków. Prawie nieoświetlone nabierają baśniowo mrocznego charakteru. Podczas powstawania wybrzeża dalmatyńskiego podnoszące się Morze Adriatyckie jedynie zalało wcześniej ukształtowane formy. Słuszne jest zatem domniemanie, że widoczna nabrzeżna rzeźba terenu ma swoją kontynuację poniżej linii brzegowej.
W pobliżu zatoki Gradac znajduje się pionowo opadająca do głębokości około 60 m ściana. Ogromna, ciemna, z kilkoma załomami wygląda bardzo majestatycznie. Można odnieść wrażenie, że zamieszkują ją legendarne morskie potwory. Nurkowanie w tym miejscu zwykle ma charakter dryftowy. Kończy się je w spokojnej, dobrze oświetlonej zatoce, a rozpoczyna przy ścianie, na której można spotkać wieloszczety wędrujące. W przeróżnych rozmiarów otworach widuje się mureny, widlaki różowe i olbrzymie skorpeny. Skoro występują drapieżniki, to nie może brakować ich pożywienia. Wspomagając się sztucznym światłem, w licznych dziurach można dostrzec krewetki i małe krabiki. Na większych głębokościach często spotyka się duże skorupiaki, wśród których wyróżnić należy langusty, kraby łopaciarze i kraby Maja.
Północna ekspozycja i związany z nią niedobór światła powoduje, że na ścianie trudno o różnorodną florę. Istnieje jednak gatunek zielonych alg, który w tym miejscu, podobnie jak w większości miejsc tej części Adriatyku, ma się świetnie. To Caulerpa racemosa należąca do rodzaju pełzatek. Ten inwazyjny tropikalny glon, który przywędrował do Morza Śródziemnego prawdopodobnie z Morza Czerwonego, jak bluszcz oplata skały, zabierając dostęp do światła innej porastającej je roślinności. Mimo wszystko pełzatki z poruszającymi się po nich niewielkimi krabikami są wdzięcznym obiektem fotograficznym. Warto jednak całej uwagi nie skupiać na ścianie, tylko raz po raz spojrzeć w głębię niebieskości. Szczególnie w momentach, w których panuje poruszenie wśród małych ryb, szybko płynących w kierunku ściany. To niechybny znak, że wprawne oko lada moment będzie miało szansę dojrzeć polujące tuńczyki.

Zobacz więcej

Pokemon Cave

Północna część wyspy Vis jest bardziej dzika od części południowej – nie ma tu rozwiniętej sieci dróg, a jedynym wspomnieniem po rozkwicie osadnictwa jest opuszczona wieś Okljućna. Nie ma również tylu malowniczych plaż i zatoczek, co po stronie południowej. Nie oznacza to jednak, że w tej części brakuje atrakcji dla odwiedzających – to tu znajduje się największa na Visie naturalna jaskinia – Kraljičina Špilja. Jej obecność sugeruje, że pod wodą również można spodziewać się form powstałych w wyniku zachodzenia zjawisk krasowych. Samo wybrzeże zaś tworzą wysoko wznoszące się majestatyczne ściany, których podnóży należy szukać w okolicy 80 m p.p.m.
Wspomnianym majestatycznym ścianom warto się dokładnie przyjrzeć – skały mają niekiedy niesamowite kształty. Jedna z nich naszemu skipperowi przypomina pokemona, od czego wzięła się nazwa miejsca nurkowego. Część cave z kolei pochodzi od znajdującej się pod wodą jaskini odkrytej przez nurków Nautica Vis. Wejście do jaskini znajduje się na głębokości około 18 m, a ona sama dochodzi do powierzchni głęboko w ścianie skalnej. Jaskinia ma około 50 m długości przy szerokości i wysokości około 6 m. W tym ciemnym miejscu można spotkać rozmaite skorupiaki – od maleńkich krewetek, przez langusty po ogromne kraby łopaciarze i kraby Maja. Tym co wyróżnia tę jaskinię na tle innych okolicznych, jest obecność poduszki powietrznej oraz termokliny i halokliny na głębokości około 6 m. Woda zdecydowanie traci na zasoleniu, a jej temperatura powyżej termokliny wynosi 10 stopni.
Nurkowanie w tym miejscu ma charakter dryftowy i rozpoczyna się przy skale zwanej pokemonem wśród ławic maleńkich ryb. Kolorowa od porastających ją organizmów ściana pionowo opada, dlatego od nurków wymaga się tu umiejętności utrzymania doskonałej pływalności. Po około 15 minutach nurkowania dopływa się do tytułowej jaskini – już samo wejście i bogactwo życia na suficie robią ogromne wrażenie. Do środka – ze względu na ciemność, brak ciągłego kontaktu ze światłem dziennym, możliwość utraty orientacji w wyniku podniesienia osadów z dna oraz odwrócony profil nurkowania – wpływać mogą jedynie zaawansowani nurkowie. Po wypłynięciu z jaskini kontynuuje się nurkowanie wzdłuż ściany, by skończyć je przy charakterystycznych głazach, wśród których chowają się ośmiornice i skorpeny.

Zobacz więcej

Žali Potok/Šekoda

Niedaleko na zachód od cypla Punta od Covika, przy stromo opadającym do morza klifie znajdują się dwa miejsca nurkowe. Obydwa znajdują się na tym samym odcinku podwodnej skały, oferują jednak różne atrakcje. Płytszy wariant, do 20-25 metrów, to nurkowanie na Žalim Potoku. Odbywa się prawą ręką do ściany. Nazwa miejsca pochodzi od widocznych na powierzchni pozostałości płynącego tam niegdyś strumienia. Podczas zwiedzania pionowej ściany oczom nurków ukaże się najpierw jedno, wchodzące kilka metrów w głąb ściany przewieszenie, a potem drugie, większe, z sufitem na 20-22 metrach i dnem opadającym do około 30 metrów. Najpiękniejszymi miejscami obydwu skalnych formacji są porośnięte gąbkami i koralami sufity. Tam też swoje siedliska mają skorpeny, langusty i raki łopaciarze. Niedaleko po drugim z przewieszeń ściana przechodzi w stok, zwieńczony małą grotą na 16 metrach. Dalej, po 7-10 minutach płynięcia na nurków czeka przypominająca sporą szczelinę kawerna z czerwonymi koralami. Jej dno znajduje się na 8 metrach. Pod wodą można natknąć się na kilka pocisków i… granat ręczny. To pozostałości wojskowego posterunku, który niegdyś znajdował się nad brzegiem w okolicy tego miejsca. Nurkowanie kończy się nad płytką częścią stoku.

Šekoda to drugi wariant tego nurkowania. Rozpoczyna się w płytkiej kawernie. Po wizycie w niej należy płynąć w otwarte morze wzdłuż granicy podwodnej ścianki i na 35-40 metrach skręcić w lewo i płynąć wzdłuż ściany. Nad podstawą ściany, która opada do 43-45 metrów znajduje się długa, pozioma grota cała porośnięta żółtymi gąbkami. Wrażenie, które robią tak duże kolonie tych organizmów potęguje półmrok panujący na tej północnej ścianie i kilka zgubionych przez rybaków klatek na homary zwisających ze ścian. Często przesiadują na nich spore skorpeny. Zwiedzając głęboką część Šekody trzeba uważnie monitorować czas bezdekompresyjny – to miejsce wciąga. Po wizycie w najgłębszym punkcie nurkowania czas wypłycić się płynąć lewą ręką do ściany. Nurkowie trafią wtedy na przewieszenia opisywane w pierwszym wariancie. Nurkowanie kończy się przystankiem bezpieczeństwa przy pełnej ryb pionowej ścianie.

Punta od Covika

Na najbardziej na północ wysuniętym półwyspie wyspy Vis – Novej Pošcie – mieści się kilka charakterystycznych przylądków. Wśród nich na uwagę zasługuje Punta od covika. Stromo opadająca ściana ma swoją kontynuację pod wodą, a na przedłużeniu przylądka znajduje się charakterystyczny garb, którego koniec jest odsunięty o około 50 m od wybrzeża, ściany opadają poniżej 50 m głębokości, a szczyt w najgłębszym punkcie znajduje się około 45 m p.p.m.
Nurkowanie przy Puncie od covika realizuje się najczęściej, gdy występują silne wiatry z kierunków wschodnich. Niewielka odległość od portu w Visie wraz z osłonięciem od wiatru powoduje, że można tu w bezpieczny sposób zrealizować interesujące plany. Miejsce to jest odpowiednie zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych nurków, jednak eksploracja samego cypla wymaga uprawnień do nurkowania do głębokości co najmniej 40 m. Właśnie na tej głębokości po zachodniej stronie cypla zaczyna się gęsty las czerwonych gorgonii. To tu widuje się rzadko spotykane jaja rekinka psiego, pokaźnych rozmiarów skorpeny, polujące mureny, liczne langusty i należące do ryb głębinowych piotrosze. W okolicy cypla należy jednak szczególnie uważać na prądy morskie – kombinacja głębokości i odległości od wyspy sprawia, że kontrola trzymanie się założonego planu nurkowania jest tu szczególnie ważne.
Po obejrzeniu cypla nurkowie płyną wzdłuż zachodniego wybrzeża. Na głębokości około 35 m można zobaczyć potężne kotwice. Dalej nurkowanie kontynuuje się przy stoku, którego charakterystyczna rzeźba definiuje profil nurkowania. Schodzący tarasowo stok składa się z kilku olbrzymich półek skalnych. Na półkach tych można znaleźć ślimaki nagoskrzelne i ośmiornice. Pionowe fragmenty stoku zaś w postaci różnej wielkości ścian są zamieszkiwane przez mureny, racznice i langusty. Nurkowanie w tym miejscu zawsze ma charakter dryftowy i kończy się je w spokojnej, rozległej, osłoniętej od falowania zatoce.

Nova Pošta

Półwysep Nova Pošta stanowi najbardziej na północ wysunięty obszar wyspy Vis. Ze względu na położenie miejsce to miało strategiczne znaczenie po II wojnie światowej, gdy na wyspie Vis stacjonowała marynarka jugosłowiańska. Po jednej stronie półwyspu wydrążono podziemne korytarze z licznymi otwarciami, z których aktualnie można podziwiać zachody słońca. Po drugiej stronie półwyspu z kolei, w spokojnej zatoce Parja, zlokalizowano tunel serwisowy dla łodzi (przez niektórych nazywany schronem dla okrętów podwodnych), który dzisiaj stanowi idealne miejsce na spędzenie przerwy powierzchniowej między odbywającymi się w okolicy nurkowaniami.
O ile wynurzona część półwyspu została silnie przekształcona przez człowieka, o tyle w części obecnie znajdującej się poniżej poziomu morza wody poprzez wieloletnią działalność wydrążyły podobne korytarze. Wyspa Vis jest zbudowana przede wszystkim z wapieni i dolomitów, czyli skał podatnych na krasowienie. Przed dziesiątkami tysięcy lat, kiedy poziom Morza Śródziemnego był o wiele niższy, na terenie Dalmacji zachodziły w wielu miejscach procesy krasowe. Następnie – kiedy poziom morza się podniósł i powstało wybrzeże dalmatyńskie – jaskinie i tunele zostały zalane, a morze poprzez swoją działalność przyczyniło się do ich powiększenia, wymywając osady.
Nurkowanie przy Novej Pošcie rozpoczyna się w spokojnej zatoce, w której łódź zostaje zakotwiczona. Nurkowie na początku płyną niewielkim kanionem na głębokości około 2-3 m, by dopłynąć do pierwszego tunelu, którego wejście znajduje się tuż po powierzchnią wody, a wyjście jest na głębokości około 6 m. Następnie znajdują się w charakterystycznym basenie, z trzech stron otoczonym skałami sięgającymi co najmniej powierzchni wody. W tym miejscu bardzo często spotyka się ośmiornice i inne mięczaki – ślimaki nagoskrzelne. Zdarza się również widywać bardzo rzadko występujące ślimaki posiadające muszle – z gatunku róg Trytona. Stąd można wypłynąć pod okazałą formacją skalną przypominającą łuk, by po stopniowo schodzącym dnie dopłynąć do znajdującej się na głębokości 40 m jaskini. Wejście do jaskini robi ogromne wrażenie – nawis skalny jest porośnięty żółtymi gąbkami, które na tej głębokości (przez zanik ciepłych barw) wydają się wręcz fluorescencyjne. Po wypłynięciu z jaskini nurkowie mogą podziwiać piotrosze, langusty, racznice i ukwiały, a następnie kierują się do komina, do którego wpływa się na głębokości 30 m, a wypływa na 17 m, skąd płynie się dalej – szerokim kanionem z powrotem do basenu, z którego można wrócić do łodzi wcześniej przebytym tunelem lub okrążając niewielki półwysep.

Voliči (Mali i Veliki Volić)

Przed wejściem do Zatoki Viškiej znajduje się kilka niewielkich wysepek. Wśród nich są Volići, na które składają się wystające na niespełna ponad metr Volić Veli i Volić Mali. Na zlokalizowanym dalej od Visu Voliću Velim mieści się latarnia morska, wyznaczająca północno-zachodnią granicę toru wodnego portu w Visie. Druga latarnia mieści się na wysepce Krava, położonej po wschodniej stronie wrót Zatoki Viškiej. Nazwy Krava i Volić w języku polskim oznaczają krowę i woła, a umieszczone na wysepkach latarnie kojarzą się z rogami tych zwierząt.
Nurkowanie na Volićach może być przeprowadzone na kilka sposobów i jest atrakcyjne dla nurków na różnych poziomach wyszkolenia. Przy Voliću Velim, nad ciągnącą się mniej więcej na głębokości 6 m równiną, jest możliwość zacumowania łodzi. Na równinie, oprócz zwierząt charakterystycznych dla wód tej części Morza Adriatyckiego, można spotkać papugoryby i zielone ślimaki nagoskrzelne z gatunku Felimare picta. Podczas nurkowania z zacumowanej łodzi opływa się Volić Veli – na początku płynąc niewielkim kanionem, przedostaje się z równiny na stronę otwartego morza, gdzie kontynuuje się nurkowanie wzdłuż ściany opadającej do głębokości około 45 m. Na niewielkich głębokościach można obserwować zabawy chromisów kasztanowych przepływających przez niewielkie otwory w skałach. Poniżej 20 m z kolei ciągnie się las gorgonii – płycej żółtych, głębiej czerwonych, wśród których spotkać można mureny, skorpeny, rozmaite skorupiaki, a także rzadko widziane jaja rekinka psiego. Na gorgoniach bardzo często widuje się również flabelliny – ślimaki nagoskrzelne o długości około 2-3 cm. To miejsce ze względu na wysoką bioróżnorodność jest najczęściej wybierane przy organizowaniu nurkowań nocnych.
Bogactwo flory i fauny w tym miejscu wynika z dobrego natlenienia wody, które z kolei wynika z intensywnego jej mieszania, co z kolei wskazuje na możliwość występowania stosunkowo silnych jak na Adriatyk prądów morskich. Prądy najczęściej niosą wodę od Volića Malego do Velego, dlatego w takich sytuacjach wybiera się nurkowanie dryftowe z prądem. Nurkowanie rozpoczyna się przy mniejszej z wysp, przy której na głębokości kilku metrów można przepłynąć pod bardzo charakterystyczną skałą, kształtem przypominającą łuk. Pomiędzy wyspami z kolei znajduje się siodło na głębokości około 16 m, wzdłuż którego się podąża, chroniąc się przed prądami i podziwiając kobierce gorgonii.

Campanella

To słynne miejsce nurkowe położone jest przy zachodnim brzegu wyspy Hvar. Campanella – czyli po włosku „dzwonnica”. To monumentalna, podwodna iglica skalna leżąca na zachód od wyspy Mali Vodnjak, należącej do archipelagu Wysp Piekielnych (Pakleni Otoci). Campanella wznosi się 60-70 metrów do głębokości 13 metrów i jak większość formacji leżących na otwartym morzu jest omywana silnymi prądami morskimi, niosącymi pokarm dla porastających ją korali, gąbek i mszywiołów. Na niewielkiej przestrzeni żyją tu wielkie skorpeny, widlaki różowe, barweny, kongery i mureny oraz ławice oblad, sargusów i chromisów. Powierzchnię skały pokrywają malownicze grzędy czerwonych gorgonii z gatunku Paramuricea Clavata ciągnące się od głębokości 18-20m do samego dna. Atrakcją nurkowania jest również przepłyniecie przez okno skalne przecinające na głębokości 32-36 metrów skalny filar odchodzący od Campanelli w kierunku południowym. Podczas innego nurkowania warto opłynąć tzw. Małą Campanellę –odrębną formację oddzieloną od głównego szczytu siodłem i tworzącą wraz z Campanellą mały podwodny masyw górski. Ze względu na duże głębokości i często występujące prądy nurkowania przy Campanelli adresowane są do nurków zaawansowanych.

Masz pytania?

Skontaktuj się z nami. Z przyjemnością pomożemy wybrać wyjazd nurkowy idealny dla Ciebie!